Akıllı kumaşlardan zamansız terziliklere; modern erkeğin gardırobunu şekillendiren seçkiler ve öne çıkan isimler.
Permanent Style'ın Ocak 2026'da Hong Kong'daki Ascot Chang üretim tesisini ziyareti, bespoke gömlekçiliğin neden numune karesiyle değil, tam topla başladığını somut olarak gösterdi.
Chanel'in Charvet'yi devralması, bir kurumun korunması mı yoksa büyük modanın bağımsız zanaatı sindiriminin bir sonraki halkası mı? Sarp Aksel tartışmayı açıyor.
Rubinacci x The Rake 'Chromatic Colossus' kapsülü Luca'nın renk anlayışını hazır giyime çeviriyor. Sarp Aksel bu devrimin nerede durduğuna bakıyor.
Anderson & Sheppard'ın Bergdorf Goodman'daki yerleşimi, bir vitrinden çok bir tutum bildirisidir: bespoke geleneğin yeni bir kıtada ne anlama geldiği sorusu artık somut bir raf üzerinde duruyor.
Dormeuil'in 'President' kumaşı, yaz sezonunun yeni bir çıkışıyla değil zanaat mantığıyla okunmalı. Sarp, bu kumaşın terziye ne sorduğunu ve neden şimdi anlatılması gerektiğini yazıyor.
Finamore 1925, Napoli'de yüz yılı aşkın süre yaşattığı arriccio omuz tekniği ve giglio düğme dikişiyle erkek modasının en az anlatılan zanaat miraslarından biri olmaya devam ediyor.
Henry Poole'un GORE-TEX Travel Reefer'ı, Savile Row bespoke geleneğini su geçirmazlıkla buluşturan yapısıyla teknik kumaşın formal tailoring'e girişinin en olgun örneği olarak öne çıkıyor.
Lanificio Cerruti ve Cad & The Dandy'nin Travelissimo koleksiyonu, Biella'nın 145 yıllık dokuma mirasını modern seyahat işlevselliğiyle test ediyor.
Dormeuil'in Infinity 7 koleksiyonu dört nadir elyafı tek dokuya örüyor. Peki bu karışım gerçek bir zanaat kararı mı, yoksa hammadde listesi mi?
Boglioli'nin New Bond Street flagship'i, İtalyan soft tailoring'in Savile Row'un hemen yanı başına yerleşmesini somutlaştırıyor — aynı malzeme anlayışı, farklı bir hafıza.
Huntsman, Amerika'nın bağımsızlığının 250. yılı için tarihî kumaş arşivinden özel bir bez ve astar hazırladı. Yalnızca ABD'li müşterilere sunulan bu sınırlı seri, 'vesile için giyinmek' kavramını terzilik açısından yeniden soruyor.
Rolls-Royce, Goodwood Festival of Speed'de Savile Row terziliğinden ilham aldığı tek parçalık Ghost Extended'ı tanıttı. 250.000 dikiş, lacivert deri, pinstripe referansları — ama bu, bir terzilik hikâyesi midir?
Attolini'nin SS27 defilesi, canvas'sız yapının ve spalla camicia omzunun neden hâlâ Napoliten okulun kimliği olduğunu sessizce hatırlattı.
Sunflower'ın Pitti Uomo 110'daki SS27 defilesi, Skandinav workwear'inin Floransa dandyleri karşısında ne kadar özgün bir dil kurabildiğini gösterdi.
Loro Piana FW26-27 erkek koleksiyonunda Baby Cashmere, The Gift of Kings ve Pecora Nera yünü bir arada. Tek veya çift sıralı takımlar beden hareketiyle uyumlu yapılar üzerine kurulu.
Thom Sweeney'nin Madison Avenue flagship'i, Savile Row eğitimli kesimci Max Whitaker'ı bir yıllık ikamet için New York'a taşıdı. Sol's bar, terzilik atölyesi ve özel danışma odaları tek çatı altında.
Geniş paçalı pantolon, 2022'den bu yana kademeli olarak kitlesel hazır giyime girdi. Bu, onu giyen her erkeğin aynı şeyi söylediği anlamına mı geliyor?
Han Taemin ve Ahn Sunghyun'un Archivio yayınevinden çıkardığı 'Liverano', Antonio Liverano'nun onlarca yıl kâğıda dökülmeyen tekniğini ilk kez belgeleyen eser.
Nichanian'ın Hermès'teki 37 yıllık son koleksiyonu retrospektif değil, zaman testiydi. Grace Wales Bonner sahneye hazırlanırken bir felsefenin geçiş momentini okumak gerekiyor.
Kiton'un SS27 koleksiyonu keten-kaşmir melezini, uzamış bir silüeti ve deerskin yazlık loafer'ı bir araya getirirken gerçek soruyu malzemeye bırakıyor.
Edward Green'in yeni 125 last'ı ve Pimlico penny loafer: Delapré derisi, yuvarlak burun ve Northampton'ın değişmeyen tutumu.
Scabal'ın cashmere denim koleksiyonu, tailoring kumaşının malzeme sınırlarını pamuk ve elastanla yeniden çiziyor. Yorkshire'dan gelen bir soru.
Max Kibardin, Irving Penn'in Zürih çiçek fotoğraflarından doğan soluk pembeler ve mavi-griyi bir takım elbise diline çevirdi. Caruso böylece hem hikâyesini hem sesini geri aldı.
Birkaç yıl önce smokin ve double-breasted ceketlere özgüydü. SS27 koleksiyonlarında ise peak lapel tek sıralı takımlarda boy gösterdi. Sarp Aksel bu geometriyi okuyor.
Loro Piana FW26-27 koleksiyonunun tren metaforu kulağa romantik geliyor. Rovasenda ceketi ve Piedmont mirası, bu konseptten daha köklü bir dil konuşuyor.
Vitale Barberis Canonico'nun FW26 wool denim koleksiyonu, 1663'ten bu yana çalışan bir Biella dokumahanesinin denim siluetine uzandığı anı belgeler. Ama wool denim, denim değildir.
Assisi, The Finery Company'e geçti. Min Soo kesmeye devam ediyor, Korea ekibi aynı; ancak sahiplik değişimi bespoke dünyasında alışılmış bir soru doğurdu: bu hâlâ aynı terzi mi?
Ring Jacket, Trunk Clothiers aracılığıyla Londra'da made-to-measure sunmaya başladı. Osaka'nın el işçiliği, İngiliz alıcısına yılda iki pencere açıyor.
Tarçın, kakule, yıldız anason: Lillocci'nin ilk tam koleksiyonu, coğrafi bir yolculuğu Canali'nin kumaş ve renk diline çevirdi.
Pal Zileri, SS27'yi showroom yerine Milano çatı terasında golden-hour aperitivo formatında sundu. Carlo Anceschi'nin vizyonu koleksiyonu kadar sunum biçimini de değiştirdi.
Brioni SS27'de Zefiro kumaşı ve Roma renk paleti öne çıkarken Maestria, terziliği kişiselleştirmenin sınırlarını genişletiyor.
Studio Nicholson, ilk pistini Paris'te kurdu. Nick Wakeman'ın cevabı belirgindi: pantolon hâlâ merkezde, ve merkezde kalacak.
Kamoshita'nın Permanent Style için verdiği Milan röportajı ve Pitti Uomo 110'daki Japon varlığı, Tokyo tailoring sahnesiyle Batı'nın ilişkisinin nasıl tersine döndüğünü somutlaştırdı.
Zegna SS27, Malibu Pier'de Sartori'nin İtalyan yaz yaşam geleneğini kenevir, ham ipek ve Oasi Lino keten kumaşlarla somutlaştırdığı bir koleksiyondu.
Auralee kurucusu Ryota Iwai, tasarımı iplikten başlatıyor: her sezon için özel ürettirilen kumaşlar, biçimi değil biçimi doğuran ham maddeyi belirliyor. Bu tersine süreç artık Paris takvimine de taşındı.
Savile Row'da kadın kesimciler artık istisna değil; Dege & Skinner'ın dört çırağından üçü kadın, Huntsman'ın Golden Shears ödülünü ard arda iki yıl Joanna Spreadbury kazandı. Bespoke'un devrinin nasıl geçtiği sorusu değişiyor.
Boglioli'nin FW26 koleksiyonu Milano mahallelerini bölüm başlıkları yapıyor: arşiv kumaş, regenerated cashmere ve her semtin kendi ceket silüeti.
Loro Piana'nın FW26 koleksiyonu Baby Cashmere'e paisley baskıyor — 60 yıllık arşiv motifi, tren camından akan manzaranın renk mantığıyla yeniden kuruluyor.
Huntsman Savile Row SS26'da Campbell Carey, Sydney mimarisinin yapısal disiplinini hopsack ve keten kumaşlara çeviriyor — geometri bu kez bir binadaki değil, bir takımdaki karardan doğuyor.
Kiton FW26'da Biella'daki kendi fabrikasından çıkan kumaşlar ve Arzano'nun el işçiliği, zanaat şeffaflığı kavramına somut bir zemin kazandırıyor.
Canali FW26, özel kulüp atmosferini esas alarak oluşturulmuş bir koleksiyon. Karrot kesim pantolonlar, kadife blazerler ve iki tonlu smokinlerde doğal elyaf araştırması öne çıkıyor.
Isaia Napoli, FW26 koleksiyonuyla ilk kez tam anlamıyla bir defileye imza attı. Damiano Biella'nın yönetiminde Napoli kültürünün sembolü kırmızı cornetler, terziliğin kendisini tazeleme isteğiyle buluştu.
Brunello Cucinelli AW26 'Ars Imitatur Naturam', terziliği doğadan ilham alan bir keşifçi dolabına dönüştürüyor — tweed hâlâ orada, ama Gurkha pantolon da öyle.
Lardini SS27 Pétra, Milano moda haftasında linen suiting ve beyaz smoking ceketiyle öne çıktı. Filottrano'nun Marche atölyeleri, sade ama net bir estetik dil kurdu.
Cifonelli'nin Paris atölyesi 2026'da 100. yılına giriyor. Dördüncü kuşakta Massimo ve Lorenzo Cifonelli, 40'tan fazla usta ile her takım elbiseye 80 saat harcıyor.
VBC'nin AW26 koleksiyonu 100% Saxon Merino double-face palto kumaşı ve 6 katlı makro balıksırtı desen getiriyor. Sarp, bu çıkışın neden bir kumaş değil bir tavır bildirisi olduğunu yazıyor.
Berluti'nin SS27 koleksiyonu 'Impressions et Sensations', Empresyonist resim ve Küçük Prens'ten beslenen deri işçiliğini; aynı zamanda onarımın lüks anlayışındaki yerini yeniden tartışmaya açıyor.
Drake's'in 2026 High Summer koleksiyonu, Portekiz'de çekilmiş bir lookbook ve Games Blazer serisiyle keten tailoring'in öz savunusunu yapıyor.
Loro Piana'nın SS26 koleksiyonu için geliştirdiği Royal Lightness kumaşı, dünyada yalnızca birkaç ustanın kullanabildiği bir incelikte tasarlandı. Kumaşın arkasındaki soruyu sormak gerekiyor.
Edward Sexton'ın öğrencisi Maximilian Mogg, Berlin'den Londra'ya dönüyor — Savile Row geleneğini yeni bir el yazısıyla okutmak için.
Brioni'nin FW26 koleksiyonu İtalya'yı bir tur rehberi gibi işlemiyor; taş rengi kaşmiri, soluk güneşi ve kentsel katmanlamayı beden üzerinde kurulan bir mimari gibi okuyor.
Atrium, formeli tökezletmeden hafifleten bir silüet öneriyor. Smith ise İngiliz işçi kültürünün ağır tabanını fine footwear'a taşıyor. John Lobb FW26, iki farklı adamı aynı atölyeden çıkarmaya çalışıyor.
Boglioli SS27, tailoring'i biçimsel bir gramerden çıkarıp iklim ve hareketle müzakere eden bir sisteme dönüştürüyor. 140 gramlık yün ve yün-ipek harmanları bu yeni dili konuşuyor.
Soshi Otsuki, Pitti Uomo 109'da Batı tailoring'ini Japonya'nın tören kıyafeti geleneğiyle sessizce yeniden yazdı. LVMH Ödülü'nün hakkını bu pistte verdi.
Brunello Cucinelli'nin SS27 koleksiyonu 'Thought is Free', garment-dye teknikleri ve yıkanmış derisyle tailoring'i onaydan değil içgüdüden kurtarıyor.
Jonathan Anderson, Dior Homme SS27'de smoking ceketi yeniden çerçeveledi: görkemli müze mekânı, Fred Again müziği ve parlak sıkıntısızlığın arasında bir tarihin dönüşümü.
Michael Rider'ın Celine'deki üçüncü koleksiyonu, kimliği inşa etmenin sabır isteyen tarafını gösteriyor: gösteri değil, birikim.
Norton & Sons, 1821 Label ile iki yüz yıllık terzilik geleneğini spor çizgiye taşıdı. Bu birliktelik ne kadar tutarlı, ne kadar zorunlu?
Pharrell Williams, Louis Vuitton SS27 defilesinde sörf-dandy sentezini gerçek suyla inşa etti. Gösteriyi bir yana koyunca koleksiyonun tailoring dili ne söylüyor?
Pitti Uomo 110'un 'The Pool' teması, David Hockney estetiğini Floransa'ya getirdi. Ama fuarın asıl meselesi 720 markanın pazar sinyallerinde saklı.
FW26-27 erkek koleksiyonlarında corduroy, ceket ve takım elbise formatında tailoring malzemesi olarak yeniden öne çıkıyor; yelpazesi günlük kullanımın çok ötesine geçiyor.
Gieves & Hawkes, 1 Savile Row'daki tarihi mağazasını AW26 için yeniliyor; dönüşüm süresince bespoke ve made-to-measure randevuları kesintisiz devam edecek.
Jiyong Kim, Pitti Uomo 110'da Sun-Bleach tekniğini tanıttı: kumaşlar doğal hava koşullarına aylarca bırakılarak eşsiz, tekrar üretilemez yüzeyler elde ediliyor.
Simone Rocha, Haziran 2026'da Pitti Uomo 110'da ilk bağımsız erkek koleksiyonunu sundu; tailoring klasiklerine kendi imzasını nasıl işlediğini gösterdi.
Vintage Ralph Lauren Purple Label takım elbiseleri ve ceketleri, ikinci el piyasasında 400-1200 dolar bandında işlem görürken koleksiyoncular için kaliteli tailoring'e erişimin yeni bir kapısı haline geliyor.
Vitale Barberis Canonico, AW26 koleksiyonunda %100 Merino yününden üretilen, denim görünümünde bir kumaş sundu; 21 mikron kalınlıktaki bu yüzey kırışmazlık ve nefes alabilirlik vadediyor.
Bir decade'lik sessizliğin ardından MondeVita bünyesinde Milan'a dönen Caruso, SS27 sunumunda orantı ve kumaş üzerinden ciddi bir tez kurdu.
Crockett & Jones 2026 yaz koleksiyonu, Northampton fabrikasından çıkan Sorrento loafer ile klasik yapı anlayışını yeniden tartışıyor.
Kiton, FW26-27 koleksiyonunda 'La Verità del Fare' başlıklı kısa filmle Arzano atölyesini ve ustalarını ön plana çıkardı.
Japonya'nın denim başkenti Kojima'da selvedge üretimi sürüyor; ancak emek yoğun zanaatın nesle aktarımı giderek daha kritik bir mesele haline geliyor.
Pitti Uomo 110, havuz temasıyla ve avangart konuk tasarımcılarla açıldı. Ama fuarın asıl hikâyesi, sokakta tavus kuşunun yerini ölçüye bırakmasında ve klasiğin kendi sınırını yeniden çizmesindeydi.
İsveç kökenli Saman Amel, Harrods'ta ilk hazır giyim butikini açarak tailoring felsefesini geniş bir alıcı kitlesine sundu.
Thom Browne, 2008'den bu yana ilk kez Milan takvimine girdi ve SS27'de seersucker tailoring üzerine kurulu, görsel açıdan yoğun bir koleksiyon sergiledi.
Pitti Uomo 110'da geniş pili yeniden piste çıktı. Pili neden vardı, neden gitti, neden geri geliyor — ve İngiliz ile İtalyan terziliğinin bu kıvrımda saklı kavgası.
Cucinelli SS26'da saf ipek trençler, hafifletilmiş blazer yapısı ve Solomeo mavisinin yeniden yorumu öne çıktı. Hafiflik burada bir söylem değil, bir malzeme kararıydı.
Bryceland's Tokyo'dan sonra Londra'ya açıldı. W.W. Chan ve Ascot Chang'ın bespoke gün programlarına ev sahipliği yapacak mekan, Tokyo menswear'inin Batı'daki en somut adreslerinden biri.
Bursa, Türkiye'nin ipek üretiminin yüzde seksenini barındırıyor. Küresel moda tarafından gereği kadar tanınmayan bu merkez, hem coğrafi hem tarihsel hem de teknik bir potansiyel taşıyor.
Kiton'un Arzano atölyesinde bir takım elbise 25 saatlik el işçiliği alıyor. Yaka kıvrımı elle hadımlanıyor, ilik delikleri tek tek işleniyor. Bu rakamlar neyin mümkün olmadığını söyler.
Savile Row Bespoke Derneği 2004'ten bu yana elli kişiden fazlasını ustalarla buluşturdu. Genç kuşak Row'u dönüştürüyor — ama zanaat çekirdeğine dokunmadan.
Sartori'nin FW26 defilesi bir gardirop sergisiydi: dört kuşak giysi, jakarlı kağıt lifleri, loden mantosundan uyarlanan pililer. Miras, imge değil işlev olarak.
Marcanin 2025 geliri 1,4 milyar euro'yu gecti, yillik buyume yuzde 11,5. Logosuz, etiketsiz lukse adini yazdiran bir hanein bu buyuklukte buyumesi neyi degistiriyor, neyi degistirmiyor?
İyi bir eldiven soğuğa karşı bir kalkandan fazlasını yapar; ele geçen zarafeti, deride saklı zanaatı ve hiç dikkat çekmeden tamamlanan bir kılığı taşır.
Ring Jacket, Japon hassasiyetini Napoliten bespoke felsefesiyle birlestiriyor: genis yaka, yumussak omuz, el dikisi. Bu formul once yerel menswear tutsunlarina ulasti, simdiyse global erkek giyim sahnesinin referanslarindan biri haline geldi.
Henry Poole'un genel muduru Simon Cundey, son bir bucuk yilda basvurularin beklenmedik bicimde arttigi soyleniyor. Dege & Skinner'da ise bes ciraktan tamami kadin; bu, evin tarihinde bir ilk. Savile Row, ustasini kaybetmeden once tam da onun elini tutmayi ogreniyor.
Bu yaz pantolon paçaları yükseliyor ve ayak bileği erkeğin en zarif detaylarından biri olarak geri dönüyor. Kısa paça, bağırmayan bir tercih; ne isyan ne moda çığlığı, yalnızca bilinçli bir nefes alma biçimi.
Bir ceketin iç yapısındaki at kılı ve pamuk katmanları, gövdenin sıcaklığıyla şekillenir. Terzilik, kumaşa kendi hikâyesini anlatma fırsatı tanır.
Sonbahar/Kış 2026-2027 erkek giyim sezonu, gösterişten uzak, kumaşı ve kesimi öne alan bir yalınlık getiriyor. İtalyan ve Japon markaların öncülüğünde erkek stili logodan çok zanaata güvenen bir ustalık dönemine giriyor.
Tek renkle giyinmek sadeliğin en zor biçimidir. Doku, gramaj ve ton farkını yönetemeyen bir monokrom vasat görünür; yöneten ise usta gibi konuşur.
Kumaşın gramajından omuzun oturuşuna, astarın diline ve bir paltonun yirmi yıllık ömrüne kadar — iyi bir paltonun neden iyi olduğunu maddeden okumak.
Binlerce saatlik emekle biçilen bir ceket, sahibinin vücut diline yazılmış bir mektuptur. Bespoke terzilik, hızlı tüketim çağında zanaatın direndiği nadir alanlardan biri olmayı sürdürüyor.
Gürültülü logoların çağı kapandı. Yeni erkek stili, mesajını kumaşın gramajında, dikişin kıvamında ve rengin tonlamasında saklıyor.
Ceketin en kritik bölgesi beden değil, omuz dikişidir. Omuz yanlış oturduğunda, geri kalanın hiçbir önemi kalmaz.
Yılda bir veya iki kez giyilecek bir smokin için kalite yatırımı yapmak mı, kiralamak mı? Bu soru, daha derin bir gardırop felsefesini gizler.
İki lacivert parça neden birlikte kötü görünür? Siyah ayakkabı kahverengi kemer neden sorun yaratır? Bu sorular renk değil, ton ve sistemin sorusudur.
Kapsül gardırop fikri, sayıyı kısmak değil kombinasyonu çoğaltmaktır. Her parçanın başka bir parçayla konuşması için sistematik düşünmek gerekir.
Kadran ve kasa arasındaki bu dar şerit, saatin tüm ton politikasını belirler. Deri, NATO, metal, kauçuk — her seçim farklı bir bağlamla konuşur.
Denim, dünya üzerinde en çok üretilen ve en çok yanlış anlaşılan kumaşlardan biridir. Özündeki dimi dokusu ve indigonun kimyası onu diğer pamuklu kumaşlardan ayırır.
Napoli terzisi cekete kemik dikmez, astar eklemez, dayatmaz. Kumaşın kendi doğasına bırakılan bu yapı, nasıl bu kadar kendine özgü bir kimlik kazandı?
İnce merino trikosundan ağır Aran örgüsüne kadar bu kategoride her parçanın kendi işlevi ve karakteri var. Seçmek, örgüyü okumaktan başlar.
Harris Tweed, 1993'te çıkarılan İngiltere yasasıyla tanımı güvenceye alınmış ender kumaşlardan biridir. Dış Hebridler'de, tezgâhı evinde olan bir dokumacı olmadan bu etiket kullanılamaz.
Goodyear welt yöntemiyle dikilmiş bir ayakkabı, taban aşındığında sona ermez — yeniden başlar. Bu tekniğin mekanik mantığı ve pratik önemi.
Yün lifinin iki farklı eğirme yöntemi, tamamen farklı hissiyatlar ve kullanım alanları yaratır. Farkı bilmek, doğru kıyafeti doğru duruma taşımayı sağlar.
Birinci Dünya Savaşı siperlerinden günümüz şehir caddesine uzanan bu yolculuk, bir parçanın tarihin içinde nasıl anlam kazandığını gösterir.
Astarsız bir ceket, terziden çok şey saklar çünkü saklayacak astarı yoktur. Yaz tailoring'inin gerçek sınavı.
Gri flanel neden hâlâ erkek gardırobunun en güvenilir parçası? Kumaşın dokusundan dökümüne, bir klasiğin neden eskimediğine dair.
“Burada gösterişin değil, ayırt ediciliğin peşindeyiz; iyi anlatılmış, doğru görülmüş olanın.”Sarp Aksel · Stil Direktörü