Stil
Jonathan Anderson Dior'da Bir Parti Kuruyor: SS27 ve Smoking Ceketin İki Yüzü
Dior Homme'un SS27 defilesinde Jonathan Anderson, Studio 54 estetiğini Nissim de Camondo Müzesi'nin 18. yüzyıl salonlarına taşıdı. Bunun tailoring için ne anlama geldiğini anlatmak gerekiyor.
24 Haziran sabahı saat dokuzdu. Paris 40 derece ısısını önceki gece ilan etmişti. Anderson, gösteriyi öğleden öne aldı ve sahnesi olarak Nissim de Camondo Müzesi'ni —18. yüzyıl dekoratif sanatlarla dolu, Moïse de Camondo'nun eski evini— seçti. Fred Again müzik yaptı. Daveti ise siyah bir disko topu biçiminde geldi.
Bütün bu koordinatlar birbirine ilk bakışta çelişkili görünüyor. Disko topu ve 18. yüzyıl salon; Fred Again ve Camondo koleksiyonu; sabah saati ve gece hayatı estetiği. Anderson tam da bu gerilimi beslemek istemiş. 66 look'luk defile, o gerilimiyle ayakta duruyor.
Smoking Ceketin Kavisli Yaka Hattı
Koleksiyonun teknik odağı smoking ceketi oldu. Anderson, klasik yaka hattını korudu ama kavisi biraz daha belirginleştirdi — bu, lapel'ın göğse oturma biçimini değiştiriyor ve siluete hafif bir dramatik etki katıyor. Aynı kavisli yaka, kısa bomber ceketlerin üstünde yeniden belirdi; uzun bir süpürge ceketin yakasında da. Yani kural değil, bir dil parçası.
Koleksiyonun ilk yarısı oldukça ölçülüydü: bej ve siyah, temiz kesimler, karanlık odalara yakışacak soğukkanlılık. Ardından ritim değişti. Parlak örgü hırkalar, metalik pantolonlar, pembe ve turuncu detaylar içeri girdi. Anderson burada bir kural ihlali yapmıyor; gece içindeki iki farklı saati —ıssız başlangıcı ve coşkun ortasını— aynı koleksiyona sığdırıyor.
Bu denge zor kurulur. Parti temalı bir koleksiyon kolayca karikatüre dönüşür: ya tutarsız bir kostüm yığınına ya da tek notlu bir vibes'a indirger. Anderson'ın marifeti, her iki tehlikeden de kaçabilmesi. Parlak parçalar bile yapısal bir kaygıyla kesilmiş; disko topu davetini seçmek cesaret ister, ama Anderson o topun içini doldurabildi.
Ressam Portreler, Müze Duvarları
Anderson, Giangiacomo Rossetti'ye koleksiyonu giyen modellerin portresini yaptırdı ve bu tabloları Camondo Müzesi'nin duvarlarına astırdı. Defilen bittiğinde müzede kalan bu resimler, koleksiyonun en dürüst anıydı.
Mekan seçimi ve bu portrelerin buluşması, koleksiyona ek bir ağırlık veriyor. Nissim de Camondo, sahibinin 18. yüzyıl Fransız dekoratif sanatlarını sistematik biçimde topladığı bir müzedir. Anderson buraya gece kıyafetleri getiriyor ve üstüne bir ressama yeni portreler yaptırıyor. Bu jest, 'gece hayatı'nın tarih içindeki yerine dair bir yorum. Parti geçicidir ama temsili kalır.
Tailoring cephesinde bu SS27 koleksiyonu ne öneriyor? Smoking ceketi gece kıyafeti kutusundan çıkarıyor, onu hem daha az resmi hem de daha derin kılıyor. Kavisli yaka hattı bu işin teknik izidir. Kısa bomber üzerindeki aynı yaka ise o tekniği mekândan koparıyor. Sonuçta Anderson, Dior Homme SS27'yi gece için değil, geceyi bilen her an için tasarlıyor.