Edward Green Pimlico: 125 Last ve Delapré Derinin Savunması

Ayakkabı dünyasında 'yeni last' duyurusu, genellikle pazarlama dilinin kuyruğunda gelir: 'modern yorumlama', 'çağdaş çizgi', 'günün erkeğine uygun form'. Edward Green bu kelimelerden hiçbirini kullanmıyor. 125 last için söyledikleri şu: daha geniş bir parmak kutusu, ayak anatomisine dayanan araştırma, ve dokuz yağla işlenmiş bir deri. Bu kadar.

Pimlico, bu yeni kalıp üzerine dikilen penny loafer. Burun yuvarlak — Piccadilly'nin badem burnundan belirgin biçimde farklı. Orantılar bugünün pantolon genişlikleriyle konuşacak şekilde hesaplanmış: ne çok dar ne de taşıyor. Çizgide bir sertlik var ama bu sertlik dayatma değil, açıklık. Loafer bir karakter sorusuna cevap vermiyor; sadece doğru oturuyor.

Delapré: Alsas'tan Bir Deri

Pimlico'nun asıl meselesi kalıptan çok malzeme. Delapré, Alsas bölgesinde tabaklanıyor; dokuz farklı yağla işleniyor. Sonuç mat bir yüzey, hafif şişkin bir el — ilk gün üzerinize geçirdiğinizde hissedilen ağırlık ve sıcaklık, çoğu tabaklama yönteminin ürettiği soğuk parlaklıktan farklı bir şeyi haber veriyor. Deri, kullanıldıkça yumuşuyor, kullanıcının ayağının şekline oturuyor, bir patina kazanıyor. Bu 'vaat' değil; bu, tabaklama kimyasının doğrusal sonucu.

Soluk bir latte tonunda calftan siyah Cotswold grain'e uzanan seçenekler arasında unlined versiyon özellikle dikkat çekiyor. İç astar yok — deri, çorapla ya da çorapsız doğrudan temasa hazır. Bu, yaz aylarında taşıma kolaylığı değil; deri ve deri arasında gereksiz katman olmaması. Bir yapım kararı.

Piccadilly'ye Karşı Değil, Piccadilly'nin Yanında

Edward Green'in Piccadilly loafer'ı, evi için ölçüt niteliğinde; badem uçlu, zarif ve bir bakışta okunabilir bir karakter taşıyor. 125 last ve Pimlico bu denklemin rakibi değil, genişlemesi. Piccadilly fotoğrafta konuşur — Pimlico giyilince. İkisi aynı atölyeden, aynı Northampton çizgisinden çıkıyor; ama bir koleksiyonun içindeki iki ayrı cümleyi temsil ediyorlar. İddia değil, tercih.

Benchmade üretim Northampton'da sürüyor. Her çift hâlâ elle yapılıyor — bu, şirketin 1890'dan bu yana savunduğu tek tutarlı pozisyon. 125 last yeni bir fikirdir; ama bu fikrin arkasındaki atölye, fikirden çok daha eski. Bunu söylemek, nostalji adına geleceği reddetmek değil; tersine, bir markanın neden risk almaya hakkı olduğunu anlatmak.