Yat & Denizcilik
Draak: 93 Metrenin İkinci Görevi
Oceanco, 2014'te lüks konuk gemisi olarak denize indirdiği Draak'ı iki yılda köklü bir operasyonel dönüşümden geçirdi. Çıktı olan şey artık bir yat değil: bir dalış platformu, bir lojistik üs, bir çalışan tekne.
Şubat 2026'da Oceanco'nun Zwijndrecht tersanesi Draak'ı yeniden suya bıraktığında, iskeledeki bakış açısından denizcilik sektörünün alışkın olmadığı bir şey görünüyordu: 92,8 metrelik bir konuk gemisinin, kasıtlı olarak misafirperverliğini yitirmiş hali. Helikopter pisti kalkmıştı. Beach club gitmiş, yerini dekompresyon odasına bırakmıştı. Ana salon, misafir yemeği masası yerine mürettebat yemekhanesi olarak donatılmıştı. Draak artık bir yat değil, Leviathan'ın — Oceanco'nun 111 metrelik amiral gemisinin — denizaşırı operasyonlarını yürüten çalışan tekneydi.
Bir Kimlik Tasfiyesi
Draak'ın geçmişi katmanlı. 2014'te Equanimity adıyla denize indirildi; Tranquility olarak charter pazarına girdi; ardından satışa çıktı. Valve'ın kurucusu ve Oceanco'nun yeni sahibi Gabe Newell, onu 35 milyon doların üzerinde bir bütçeyle yeniden tasarlamak üzere Zwijndrecht'e gönderdi. Proje yöneticisi Edwin Schneider, işin kapsamını doğrudan tanımlıyor: "Yeni düzen, havalandırma ve elektrik altyapısı dahil pek çok temel sistemin baştan ele alınmasını gerektirdi." Bu bir kozmetik yenileme değildi — bir teknenin işlevsel kimliğini silip üzerine yenisini yazmaktı.
Dışarıdan bakıldığında en belirgin değişiklik üst güvertedeki helikopter pistinin kaldırılması. Bu hamle boşluk yaratmak için yapıldı: ana güverte kıçında, ağır hizmet tipi C-davit'lerle donatılmış geniş bir tender güvertesi oluşturuldu. Üst güverte kıçına ise 12,6 tonluk bir vinç yerleştirildi — tender ve dalış ekipmanlarının suya indirilip alınması için. Kıç platformu biraz uzatıldı; katlanabilir fenderlar ve yüzme merdiveni eklendi. Metrelerce ölçülen bu değişiklikler Draak'ı 93,8 metreye taşırken teknenin toplam tonajını 2.951 GT'de sabit tuttu.
İçerideki Öncelik Sıralaması
İç mekânda dönüşüm daha köklü. Eski beach club ve spa alanı artık tam donanımlı bir dalış merkezi: depolar, ekipman kurutma istasyonları ve dekompresyon odası burada. Ana salonda konuk kanepelerinin yerini uzun mürettebat masaları aldı. Misafir kabinleri ve eğlence alanları, uzman personel için yeniden yapılandırıldı. Draak, şu an 111 metrelik Leviathan ile yola çıkan gemici ve dalgıçlardan oluşan bir ekibi barındıracak biçimde kurgulanmış durumda.
Sektörde bu ölçekte bir destek yatı dönüşümü nadir. Çoğu süperyat sahibi, ikinci bir tekne aldığında onu lojistik kolaylık olarak — tender garaji, misafir taşıma — konumlandırır. Draak farklı: iç düzeninin açıkladığı şey, asıl operasyonun Leviathan'da değil, derinlerde yürütüldüğü. Teknenin değeri, içindeki İtalyan mermeriyle değil götürebileceği yere ve destekleyebileceği programa göre ölçülüyor. Bu, Can Reşit'in uzun süredir savunduğu bir tekne tanımına çarpıcı biçimde uyuyor — ve bunu 93 metrelik bir çelik gövdenin içinde görmek ayrı bir ironi taşıyor.
Dalış merkezli bir operasyon için dekompresyon odasına ihtiyaç var. Ama aynı zamanda teknenin her vidalı parçasının bu amacı desteklemesi de gerekiyor.
Deniz Denemesi: İskoçya Kıyıları
Draak Mayıs 2026'da deniz denemelerini tamamladı; raporlara göre ilk rotasını İskoçya kıyılarında çizdi. Bu seçim rastlantısal değil. İskoçya'nın sığ ancak çalkantılı suları, mürettebat yapısını, tüm sistemleri ve vinç operasyonlarını zorlu koşullarda test etmek için Akdeniz'in ılımlı körfezlerinden çok daha gerçekçi bir sınav. Bir destek yatı, misafir memnuniyetiyle değil operasyonel güvenilirliğiyle değerlendiriliyor.
Teknenin önümüzdeki sezonda Leviathan ile birlikte hangi sularda görüneceği henüz bilinmiyor. Ama Draak'ın varlığı tek başına bir şeyi belgeleyen: bir tekneye bu denli kaynağı ikinci kez yatırmak, gelecekteki rotaların salt Akdeniz sezonlarından ibaret olmayacağını gösteriyor. Inkfish araştırma programının kapsamı, iki teknenin ortak kapasitesiyle anlaşılacak.