Kırk Yıl Sonra Yine Aynı Soru: La Spezia'nın Müzayedesi

10 Ağustos 2026 sabahı Milano Borsası açılınca The Italian Sea Group hisseleri yüzde 9,7 fırladı. Bu tuhaf bir yükselişti: şirket aynı gün iflas koruma sürecinde olduğunu ve bütün markalarını — Admiral, Tecnomar ve Perini Navi dahil — KPMG Advisory eşliğinde satışa çıkardığını açıklamıştı. Piyasa bunu felaket değil kurtuluş olarak okudu. Hissedarlar için bu belki mantıklıydı. Ama Viareggio'nun Burlamacca kanalı boyunca dizilmiş iskelelerde, tamamlanmamış gövdeler arasında sabaha giren mürettebat için Milano'nun o sabahki rakamlarının hiçbir anlamı yoktu.

Perini Navi, yat sektörünün en tanınan adlarından biridir. Ama bu tanınırlık çoğu zaman yüzeyde kalır: büyük yelkenliler, alüminyum direkler, otomatik yelken sarma sistemleri. Altındaki kronolojiyi görmek için biraz geriye gitmek gerekiyor — 1983'e, Fabio Perini'nin Viareggio rıhtımında çözülmesini beklediği bir soruna.

Bir Mühendis, Bir Sorun

Fabio Perini kâğıt endüstrisinde zengin olmuş bir mucit. 1940 doğumlu, Lucca'lı, kariyerinin büyük bölümünü rulo kâğıt makinelerinin otomasyonuna harcamış. Yelken ona sonradan geldi. Büyük bir yelkenliyle denize çıkmak istedi, ama küçük bir mürettebatla yönetilebilecek hiçbir tekne bulamadı. Bulamamayınca tasarladı. 1983'te Viareggio'da Perini Navi'yi kurdu; 1988'den itibaren kendi inşaatına başladı. Asıl icadı teknenin kendisi değildi: büyük bir yelkenliyi birkaç kişiyle, hatta neredeyse tek başına, yönetebilmeyi sağlayan bilgisayar destekli yelken sarma ve açma sistemidir. Bu sistem, kısa sürede sektörün standart referanslarından birine dönüştü.

1990'ların sonuna doğru Perini Navi, 40 ila 60 metre bandında dünya çapında tanınan bir marka hâline gelmişti. Viareggio ve La Spezia'da iki tersanesi vardı; La Spezia'daki tesis, tarihi Picchiotti şantiyesinin üzerine kurulmuştu — Picchiotti'nin kökeni 1600'e uzanıyor, kuzey İtalya kıyı zanaatının en eski izlerinden biri. Şirketin omurgasını Fabio Perini'nin geliştirdiği mühendislik geleneği tutuyordu.

Aile ve Borç: 2018

2018'de tablo değişti. Toskana'nın en güçlü iş ailelerinden Tabacchi ailesi, Fenix holding şirketi üzerinden Perini Navi'nin yüzde 49,9'unu 27 milyon Euro'ya satın aldı. Bu çoğunluk hissesi değildi ama pratik anlamda yönetimi devreden bir yapı kuruldu. Yatırımın mantığı anlaşılırdı: Perini Navi markası güçlüydü, sipariş defteri doluydu, büyüme için alan vardı. Ama iş planı hızla çatallandı. 2019 sonunda şirket 80 milyon Euro zarar açıkladı; 2020'nin ilk çeyreğinde borcun 100 milyon Euro'ya yaklaştığı görüldü.

Tabacchi ailesi Lucca mahkemesine bir yeniden yapılanma planı sundu. Mahkeme reddetti. 29 Ocak 2021'de Perini Navi resmen iflas ilan edildi. Viareggio ve La Spezia tersaneleri müzayedeye çıkarıldı; Viareggio 23,5 milyon Euro, La Spezia 21 milyon Euro olarak değerlendi. İlk müzayedede alıcı çıkmadı.

TISG ve 80 Milyon Euro'luk Kurtarış: 2021

Aralık 2021'de The Italian Sea Group müzayedeye girdi ve Perini Navi'yi 80 milyon Euro'ya satın aldı. TISG, Admiral ve Tecnomar markalarının da sahibiydi; Perini Navi bu portföye üçüncü büyük isim olarak eklendi. Haberlere yüzeyden bakıldığında bu bir kurtarış gibi görünüyordu. İtalyan tersanecilik geleneği İtalyan ellerde kaldı. Sektör rahat bir nefes aldı.

Sonraki iki yıl görece sakin geçti. TISG, 2023 sonunda Viareggio tesisindeki yenileme çalışmalarını tamamladı. Ama Haziran 2024'te Viareggio tersanesini Next Yacht Group'a sattı — La Spezia elde kaldı. Bu ilk küçülme işaretiydi. TISG'nin kendi bilançosu 2024'te 460 milyon Euro ciro ve 80 milyon Euro FAVÖK ile güçlü görünüyordu. 2025 bu tablo değişti: maliyet aşımları, bazı siparişlerde muhasebe düzensizlikleri. 2025 mali yılında ciro 345 milyon Euro'ya geriledi, FAVÖK eksi 115 milyon Euro'ya döndü.

İkinci Çöküş: 2026

Nisan 2026'da The Italian Sea Group iflas korumasına başvurdu. KPMG adli denetim başlattı; tüm aktif siparişlerin yönetimi, iç kontrol modeli ve finansal süreçler masaya yatırıldı. Ağustos'ta satış süreci resmen duyuruldu: bireysel markalar, tersaneler, seçilmiş varlıklar ya da şirketin tamamı için teklifler alınacak. İlk teklifler için son gün 15 Eylül, bağlayıcı teklifler için 15 Ekim.

Şu an en güçlü aday Sanlorenzo'nun öncülük ettiği konsorsiyum. Azimut-Benetti ve SRI Group da süreçte. Sanlorenzo'nun bu teklifi ilginç: İtalyan yat sektörünün en kârlı şirketlerinden biri, belki de en zayıf anındaki rakibini satın alıyor. Sektör konsolidasyonu böyle oluyor — sessizce, müzayede salonlarında.

Tersaneden Çıkan Tekneler Durmadı

Bütün bu kronoloji boyunca La Spezia'dan tekne çıkmaya devam etti. 2021'deki iflasın ortasında bile sipariş vermiş sahiplerin tekneleri tamamlandı. TISG döneminde en dikkat çekici gövde, Temmuz 2026'da suya inen Fantasy oldu: Philippe Briand imzalı 58 metrelik motor yat, Perini Navi'nin son yıllarda yelkenli geleneğinin yanına eklediği motor yat serisinin dördüncü halkası. Tara Bernerd'in iç mekânıyla La Spezia'dan ayrılan bu tekne, tersanenin markayla ne yapmak istediğinin en somut ipucu. 2026 yazındaki satış sürecine rağmen La Spezia aktif çalışıyor.

Perini Navi'nin bugüne kadar inşa ettiği tekne sayısı yüzü geçiyor; bunların büyük bölümü hâlâ aktif charter ya da özel kullanımda. 40 ila 88 metre arasında değişen bu filo, Akdeniz'den Karayipler'e dağılmış durumda. Mülkiyet devredilirken bu tekneler Perini Navi sistemini — o bilgisayarlı yelken otomasyonunu — gemilerinde taşımaya devam ediyor. Bir marka, bir hisse devir belgesine değil, denizde seyreden kırka yakın tekneye yaslıyor var oluşunu.

Bu garip bir durumu anlatıyor. Bir tersane iflas edebilir, satılabilir, tekrar iflas edebilir — ama gövdeler ortada kalır, mürettebat çalışır, alüminyum kaynak makinesinin sesi dinmez. Fabio Perini 1983'te bir tekneyi otomatik yelken sistemiyle nasıl küçük bir ekiple yönetilebilir hâle getirebileceğini sormuştu. Bu soru mühendislik açısından çözüldü. Ama aynı tekneyi inşa eden tersanenin iş modelini nasıl ayakta tutacağı sorusu, iki ayrı iflas mahkeme kararıyla, hâlâ yanıtsız.

15 Ekim ve Sonrası

Ekim ortasında bağlayıcı teklifler masada olacak. Satın alan kim olursa olsun, La Spezia tersanesi muhtemelen ayakta kalacak — orada yatan gövdelerin tamamlanması zorunlu, bu teknik ve hukuki bir gerçek. Perini Navi markasının ne olacağı daha az belirli. Sanlorenzo konsorsiyumu alırsa yelkenli geleneği bir İtalyan rakibinin çatısı altına giriyor; bu sefer kalıcı mı olur, söylemek güç.

Asıl garip olan şu: 1983'te Fabio Perini'nin çözdüğü problem — büyük bir yelkenliyi küçük bir mürettebatla yönetebilmek — hâlâ çözülmüş. Kırk yılı aşkın geçmişi olan bu otomasyon sistemi, şirketin kaderi ne olursa olsun Akdeniz'de, Atlantik'te, Hint Okyanusu'nda seyreden yüzlerce gövdeye sinmiş durumda. İkinci bir iflas, bir marka isminin bir rakibin portföyüne geçmesi — bunların hiçbiri La Spezia'dan denize inmiş yelkenlilerin dümenindeki hissiyatı değiştirmiyor. Mülkiyet değişir, bilanço değişir. Tekneler seyretmeye devam eder.