Damak
Patterson'ın Geri Dönüşü: Otuz Kişilik Akşam Yemeği
Coi'nin kapanmasından dört yıl sonra Daniel Patterson Los Angeles'ta Jacaranda'yı açtı. On kurs, otuz kişi, altı kişilik ortak masa — ve fine dining'in neden bu kadar ciddi olması gerektiğine dair bir soru.
San Francisco'nun Coi'si 2022'de kapandığında Daniel Patterson'ın ne yapacağı belirsizdi. İki Michelin yıldızı olan, on yılı aşkın süredir California mutfağının en tartışmalı adreslerinden biri olarak konumlanan restoranın bitmesi, büyük bir açıklama ya da sektöre meydan okuma içermiyordu — sadece bitmişti. Şimdi, dört yıl sonra, Patterson Los Angeles'ta Jacaranda'yı açtı. Melrose Avenue'de, otuz kişilik.
Otuz kişi rakamı bir sınırlama değil, bir karar. Patterson'ın eşi Sarah Lewitinn restoranın müzik programını yönetiyor; akşamın listesi, mevsime ve müşteri kitlesine göre değişiyor. Altı kişilik ortak masa — Jacaranda'nın en çok konuşulan ayrıntısı bu. Yabancılarla aynı masada oturmak zorunda kalma fikri, birçok fine dining müşterisini ürküten bir doğrudanlıktır. Ama Patterson bunu yapmak istediğini, çünkü 'büyük bir akşam yemeği partisinin o kaçınılmaz anını' hatırlatmak istediğini söylüyor.
Menü kişi başı 295 dolar — tasting menu ölçeğinde orta aralık. Ama bu rakamı özellikle ilginç kılan şey içeriği: ağırlıklı olarak sebze. Yerba santa ve kaktüs inciri ile hazırlanmış çiğ ve ızgara sebzeler; taze deniz yosunu ve havyarla sunulan soft tofu; karadut ve yeni patatesle doldurulmuş mor mantarlar; kavrulmuş yosun ve çikolata. Patterson'ın malzeme listesi California'nın kıyılarına ve ormanlarına saplanmış bir iğne gibi; her kurs bir yerin habercisi.
Şarap listesini Rick Arline yönetiyor. Minimal müdahaleli, küçük üreticiler ve California ağırlıklı bir seçki. Burada da aynı mantık geçerli: marka değil, kaynak. İtalyan doğal şarap listesi değil, Sonoma kıyısındaki küçük bir üreticinin altı yıllık Chardonnay'ı. Ya da Napa'nın gözden kaçmış bir vadisinin Grenache'ı. Eşleştirme resmi değil ama rastgele de değil — soru 'bu şarap bu tabağa ne katıyor?' sorusundan başlıyor.
Coi kapandıktan sonra Patterson birçok röportajda kurumsal fine dining'in yoruculuğundan, kısıtlayıcılığından söz etti. Jacaranda, bu yorgunluğun öbür yakasında ne bulduğuna dair bir cevap gibi duruyor. Kıyafet kuralı yok. Müzik seçimi evin sahibine ait. Masalar arası mesafe geniş değil — çünkü otuz kişilik bir alan zaten sizi birbirinize yakın tutuyor.
Patterson 'büyük bir akşam yemeği partisinin o kaçınılmaz anını' hatırlatmak istediğini söylüyor — yabancıların aynı masada bir şeyler keşfettiği o anı.
Bu fikrin ne kadar sürdürülebilir olduğu zamanla görülecek. Michelin organizasyonuna dahil olmak Patterson'ın önünde duran en belirgin soru değil şu an için; rezervasyonlar Tock üzerinden alınıyor, Perşembe'den Pazartesi'ye kadar açık. San Francisco'daki Coi yıldızlarıyla kurduğu ilişkiden farklı bir ilişki biçimi bu — ama Patterson'ın nereye gidip nerede durduğuna dair merakın cevabı, yüzde sekseni sebzeden oluşan bir on kursun içinde yatıyor.
Jacaranda, Temmuz 2026 itibarıyla haftanın beş günü açık. Fine dining'in tek tipleşen estetiğine itiraz etmek isteyenler için ilginç bir adres — yıldızın değil, sofranın merkezde olduğunu savunan bir anlayışla kurulmuş.