Damak
Islay'ın 2001'e Mektubu: Bruichladdich Old Skool ve Yeniden Doğuşun Tadı
Bruichladdich, 2001'deki yeniden açılışının 25. yılına unpeated bir single malt'la mektup yazdı — Islay arpası, ilk dolum bourbon fıçısı ve bir tutam Sauternes.
2001 yılında Bruichladdich, birkaç yıl arka planda kaldıktan sonra yeniden ateşlendi. Bir grup yatırımcı, Islay'ın batı kıyısındaki bu eski damıtmaevini hayata döndürdü. Bugün o anın 25. yılında çıkan Old Skool 10yo, o döneme hem selam veriyor hem de aradan geçen çeyrek yüzyılda değişen şeyin ne kadar büyük olduğunu tartışmaya açıyor.
Old Skool'un ilk dikkat çekici özelliği, Islay single malt'ından beklenen torflu ve isli karakterin yokluğu. Bu unpeated bir expression — adanın dumanı bu kadehte yok. Bunun yerine, Islay'da yetiştirilen arpanın kendisi konuşuyor: tahılın tatlılığı, ilk dolum bourbon fıçısının vanilyası ve Sauternes'in yaklaşık yüzde beşlik küçük ama belirleyici katkısıyla gelen taze meşe kayısısı. Burun bu bileşimi eğreti değil, tutarlı buluyor.
Sauternes Sorusu
Bruichladdich, fıçı deneyleriyle uzun zamandır tanınan bir damıtmaevi. Barlarda bulunan Classic Laddie serisi unpeated çizgisinin omurgasıydı; Port Charlotte turbalı, Octomore ise dünyada en yüksek turba değerine sahip malt'lardan biri. Old Skool bu üçlünün dışında, dönemin ruhuyla konuşan ayrı bir katman. Yüzde beşlik Sauternes fıçısı katkısı ilk başta küçük bir ayrıntı gibi görünüyor; ama damağa geldiğinde nektarin ve kuru kayısı arasında gezinen o meyveli aralığın kaynağı tam olarak burası.
Islay'ın dumanı bu kadehte yok — ama adanın toprağı ve denizinin tuz kokusu var; Old Skool, bir yer bildirisi.
50 ABV'de şişelenen single malt, sulandırılmadan da taşınabilir bir bütünlük sunuyor. İlk yudumda belirgin bir brininess — denizin hafif tuzu — bourbon fıçısının kreması ve arpanın kabuğuyla birlikte geliyor. Sonra taze geranium ve portakal çiçeği. Bunlar bazen viski yazılarında klişeleşmiş tanımlar gibi görünür; ama burada gerçekten var, zorlama değil.
Yeniden Doğuşun Anlamı
Bruichladdich'in 2001'den bu yana aldığı yol, damıtmaevi tarihlerinin en dikkat çekici dönüşümlerinden biri. Rémy Cointreau 2012'de devraldıktan sonra sürdürülebilirlik ve biyoçeşitlilik odaklı tarım ortaklıkları, Islay'daki yerel çiftçilerle doğrudan sözleşmeler, non-chill filtered ve doğal renk tercihlerinin yerleşik politikaya dönüşmesi — bunlar reklam kopyasında kalan beyanlar değil, şişedeki içeriğe yansıyan kararlar.
Old Skool'un 60 sterlin fiyatla satışa çıkması, 25. yıl için alışılmadık bir tercih. Özel yıl dönümü baskılarının çoğu fiyat atlamasıyla geliyor; bu, aksine erişilebilir bir katmanı seçmiş. Emeğe verilen saygı mı, ticari bir karar mı? Her ikisi de olabilir — ama sonuçta bardaktaki içerik bu soruyu geçersiz kılacak güçte.
Viski bitmeden önce şunu sormak gerekiyor: Bruichladdich'in 2001'deki yeniden başlangıcı olmasa, bu karmaşık ama incelikli unpeated Islay karakterini kim geliştirecekti? Old Skool, bu soruya şişe etiketiyle değil, içindeki malt'la cevap veriyor.